Wyrastająca z zewnętrzno-brzusznej ściany paramery hypofiza jest dość długa, bocznie zwarta, skierowana tylno-brzusznie, u nasady bardzo szeroka, dalej stopniowo zwężona, pośrodku ostro zakrzywiona, na szczycie spiczasta i silnie zesklerotyzowana. Edeagus ma małą fallobazę z krótkimi, spiczasto zwieńczonymi ramionami, dość długimi i wąskimi wyrostkami brzusznymi z zakrzywionymi wierzchołkami, dość dużymi wyrostkami głowiastymi oraz apodemami podtrzymującymi tak długimi jak płytka nasadowa. Falloteka ma wypukłą i błoniastą ścianę przednią, dość duże i całkiem błoniaste guzki nasadowe, wypukłą i błoniastą ścianę grzbietową, wklęsłą pośrodku i tam zesklerotyzowaną ścianę brzuszną oraz proste do lekko wypukłych ściany boczne ze sklerotyzacjami pośrodku. Konjunktywa jest walcowata, na szczycie niewiele węższa niż u podstawy, zakrzywiona dobrzusznie pośrodku długości. Jej płat brzuszny jest płaski, u nasady szeroki i ku szczytowi zwężony, o zesklerotyzowanych ścianach brzusznej, bocznych i wierzchołku. Umiejscowiona między parą błoniastych i zakrzywionych płatów wierzchołkowych wezyka jest łukowato zakrzywiona w części nasadowej i niemal prosta w części wierzchołkowej, ku zaopatrzonemu we wtórny gonopor szczytowi zwężona.