urząd skarbowy), sąd, ambulatoria, hotele, kina („Luna”, „Apollo”, „Arlekin”, „Promień”) oraz punkty gastronomiczne (restauracje, cukiernie, herbaciarnia, wędliniarnia, kawiarnia, piwiarnia, gorzelnia) i usługowe (drukarnie, zakłady fotograficzne), miały tu także siedzibę redakcje czasopism: „Głos Zawiercia”, „Expres Zagłębia” i „Kurier Zachodni-Iskra”.
Centrum miasta było w tym okresie zabudowane w sposób chaotyczny, bez planu architektonicznego. Mimo to charakteryzowało się dość dobrze rozwiniętą siecią ulic. Reprezentacyjną ulicą śródmieścia, jak i całego miasta, była wówczas ulica 3 Maja, którą w 1927 roku jako pierwszą w mieście pokryto materiałem smołowanym. W 1930 roku przed siedzibą magistratu przy tej ulicy doszło do starć znanych jako krwawy piątek.
Po wkroczeniu Niemców do Zawiercia w 1939 roku w okolicach ulicy Kościuszki dokonano wyburzeń, mając na celu utworzenie dzielnicy niemieckiej. W okresie II wojny światowej w centrum miasta swoją siedzibę miały: Arbeitsamt, Kripo, Gestapo i NSDAP. Z kolei przy Warthe-Straße (obecnie Kościuszki) siedzibę miała organizacja „Płomień”.