Elbląska) wzniesiony nowy gmach seminarium duchownego, uroczyście poświęcony po niespełna 14 miesiącach prac, w dniu 23 sierpnia 1932 roku.
Braniewska uczelnia znana była w tamtym czasie jako siedlisko narodowego socjalizmu, przykładem partyjnych wykładowców byli wówczas m.in. Karl Eschweiler, Joseph Lortz czy Hans André – jawnie popierający rodzącą się dyktaturę NSDAP, której byli zresztą też członkami. Ernst Dubowy jednak nie uległ presji otoczenia i nie należał do zwolenników NSDAP, w czasie pobytu w Braniewie nie wygłosił żadnego wykładu ani kazania chwalącego dyktaturę.
Rola rektora uczelni przerosła jednak jego siły. 3 maja 1933, po zakończeniu roku akademickiego, opuścił diecezję warmińską. Był przedostatnim rektorem pierwszego na ziemiach polskich, istniejącego przez bez mała 400 lat seminarium duchownego w Braniewie. Po nim obowiązki rektora objął ks. Paul Arendt, który, jako ostatni regens, pełnił tę funkcję do zniszczenia i likwidacji tej uczelni w 1945 rokuAndrzej Kopiczko Regensi Seminarium Duchownego „Hosianum” w latach 1780–1945, [w:] Cor dioecesis. 450 lat Warmińskiego Seminarium Duchownego „Hosianum” (1565–2015), Olsztyn 2015.