stram, streda, zdrel, ždrebe.

Do charakterystycznych cech morfologii gwary debarskiej należą: zachowanie form celownika typu tatko(v)e, odróżnianych od mianownika liczby mnogiej typu sinovi, np. mu reče Markove ‘powiedział Markowi’, końcówka -t w 3. os. l. poj. czasu teraźniejszego, np. vikat, jadet, nosit, imiesłów przysłówkowy współczesny typu vikaešti, składnia rzeczownik ożywionych z przyimkiem na typu go vide na dete-to, podobnie jak w gwarze kosturskiej, użycie zaimka mu w celowniku rodzaju żeńskiego, np. mu reče na žena-ta, mu reče Mari, charakterystyczny, szczególnie produktywny przyrostek zdrabniający -ule pochodzenia romańskiego, np. ženule, detule.

Przykładowe teksty Wiersz w gwarze miejskiej Debaru:

Zobacz też gwara ochrydzka

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Język macedoński