Kandydaci na podoficerów służby czynnej z kompanii szkolili się w szkołach podoficerskich batalionów telegraficznych i pułku radio.
Wiosną 1939 kompania została podporządkowana pod względem wyszkolenia fachowego dowódcy 2 Grupy Łączności. Ze względu na szybki wybuch wojny dowództwo grupy nie odegrało powierzonej mu roli.
Zgodnie z uzupełnionym planem mobilizacyjnym „W” kompania łączności 14 DP była jednostką mobilizującą. Pod względem mobilizacji materiałowej była przydzielona do 57 pułku piechoty.
Dowódca kompanii był odpowiedzialny za przygotowanie całości mobilizacji jednostek wpisanych na tabelę mob. z wyjątkiem mobilizacji materiałowej, za którą był współodpowiedzialny razem z dowódcą 57 pułku piechoty.
Dowódca kompanii był ponadto odpowiedzialny za przeprowadzenie mobilizacji: kompanii telefonicznej 14 DP, plutonu łączności Kwatery Głównej 14 DP, plutonu radio 14 DP, drużyny parkowej łączności 14 DP, stacji radiotelegraficznej typ II nr 4, 2-go gołębnika polowego samodzielnej drużyny gołębi pocztowych nr 16. Wszystkie jednostki były mobilizowane w Poznaniu, w alarmie, w grupie jednostek oznaczonych kolorem niebieskim.