W.A. Foley (2018) rozpatruje go jako samodzielną gałąź rodziny języków kaure (prawdopodobnej grupy transnowogwinejskiej), obok gałęzi, na którą składają się języki kaure, kosare i narau. Taką też klasyfikację prezentuje katalog Ethnologue (wyd. 25), bez uwzględnienia narau. Wcześniej C.L. Voorhoeve (1975) i S.A. Wurm (1982) wyróżnili grupę kaure obejmującą kaure i narau (od 1982 r. także kosare) oraz odosobnione języki sause i kapauri. Niewykluczone, że kapauri to izolat (wyróżniono jedynie niewielką grupę możliwych wyrazów pokrewnych). Pośród izolatów wymienia go H. Hammarström (2018). T. Usher zalicza ten język do zachodniej grupy języków łańcucha Foja, sugerując związek z sause. S. Wichmann (2013) łączy kapauri z rodziną nimboran oraz językami granicznymi.
Kapauri jest wykorzystywany w komunikacji pisanej, aczkolwiek w ograniczonym zakresie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Języki Papui Zachodniej Kategoria:Języki papuaskie Kategoria:Języki zagrożone w Indonezji