Ich rodzimy język to ngadha z wielkiej rodziny austronezyjskiej. Jest spokrewniony z pobliskimi językami wyspy Flores i okolic (m.in. nage-kéo, ende, li’o, palu’e – zob. języki centralnego Flores), a w dalszej kolejności z językiem manggarai. Od pocz. XX w. powstało szereg publikacji poświęconych temu regionowi. Wczesne szeroko zakrojone badania wśród Ngada prowadził misjonarz Paul Arndt, opisując ich język i kulturę.
Zamieszkują kabupaten (obszar administracyjny) Ngada. Jednakże terytorium to zamieszkiwane jest także przez inne grupy etniczne, co może prowadzić do nieporozumień. W ścisłym znaczeniu Ngada to ludność regionu Bajawa. Pobliskie społeczności (jak np. Riung, Rongga, Nage-Kéo i Palu’e) bywają rozpatrywane jako podgrupy Ngada bądź jako pokrewne grupy ludności. Publikacja Ensiklopedi Suku Bangsa di Indonesia (2015), która stosuje szerokie ujęcie terminu „Ngada”, szacuje ich populację na 155 tys. osób (na podstawie danych z 1975 roku).
Struktura społeczna Ngada właściwych opiera się na rodach matrylinearnych, co odróżnia ich od niektórych sąsiednich grup etnicznych.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Etnografia Indonezji Kategoria:Ludy austronezyjskie