Fagot DMT-301 – radioodbiornik stołowy, monofoniczny, zbudowany wyłącznie na tranzystorach, produkowany na początku lat 70. XX w. w ZR Unitra Diora. Był to pierwszy w Polsce w pełni tranzystorowy odbiornik stacjonarny, który wszedł do produkcji seryjnej.
Informacje ogólne W 1970 roku powstało pierwszych 179 egzemplarzy. Pierwsza informacja o radiu ukazała się w marcu 1971 r. w notatce „Nowe opracowania sprzętu RTV w przemyśle krajowym” w miesięczniku Radioamator i Krótkofalowiec 1971/3 s.53., a schemat w RiK-1972/4 s.99. Oficjalna prezentacja odbyła się na 40. Międzynarodowych Targach Poznańskich w czerwcu 1971 r. Produkcja seryjna miała miejsce w latach 1971–72 i wyniosła prawie 100 tys. sztuk.
Odbiornik ma moc wyjściową 1,5 W i cztery zakresy fal: Długie, Średnie, Krótkie (25–49m) i UKF (OiRT 65,5–74 MHz). Układ elektryczny zawiera 11 tranzystorów germanowych; wśród nich dwa polskie: TG3A i TG50. Nie ma już lamp elektronowych, nie ma jeszcze układów scalonych.