Wykształceni przez nią tancerze i choreografowie uczyli potem następne pokolenia. Roman Rotkiewicz, weteran PZAPiT „Wilia” stwierdził, że Zofia Gulewicz „była wzorcem naszego stosunku do tańca”.
Skończyła kurs dyrygentury w wileńskiej szkole im. Juozasa Tallat-Kelpsy.
Została pochowana przy mężu na Lipówce, w Wilnie, na cmentarzu prawosławnym.
Miała syna Włodzimierza i córkę Ludmiłę.
Nagrody i odznaczenia 1986 rok – Nagroda im. Oskara Kolberga. Kategoria V. Działalność naukowa, dokumentacyjna, animacja i upowszechnianie kultury ludowej; Dziedzina: Muzyka, Taniec Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (dwukrotnie) Tytuł „Zasłużony pracownik kulturalno-oświatowy Litwy” Odznaka Honorowa 1000-lecia państwa polskiego Złota odznaka Honorowa Towarzystwa „Polonia”
Upamiętnienie W 2008 roku ulicy przy której mieszkała zostało nadane jej imię. W 2021 roku w Kolonii Wileńskiej, dzielnicy gdzie mieszkała, pojawiły się tabliczki upamiętniające znanych mieszkańców, w tym Zofię Gulewicz.
W 1996 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy