Po I wojnie światowej aktywność rzeźbiarska Biegasa osłabła na rzecz malarstwa. Z bogatej twórczości malarskiej, uwagę zwraca cykl kilkudziesięciu obrazów Wampiry wojny wykonany w latach 1914-18 i będący potępieniem jej bezwzględnej bezmyślności. Dał się też poznać jako dramaturg (Owczarek, Lechit, Michał Anioł, Saturń i inne). Kontakt z krajem, wyrażający się udziałem w licznych wystawach warszawskich i krakowskich, ustał niemal zupełnie w okresie międzywojennym. Po II wojnie światowej artysta już niemodny, egzystował w niezmiernie prymitywnych warunkach. Zapomniała go też Polska.
Renesans zainteresowania twórczością Bolesława Biegasa łączy się z docenieniem dziedzictwa secesji i sztuki międzywojnia. Od lat 70. XX wieku francuscy i polscy historycy sztuki organizują liczne wystawy, na których prezentowane są jego dzieła malarskie i rzeźbiarskie. Najważniejszą z nich jest stała ekspozycja poświęcona Biegasowi w Muzeum Mazowieckim w Płocku otwarta 14 maja 2011 roku. Wystawa Bolesław Biegas. Malarstwo i rzeźba skupia ponad 230 prac pochodzących ze zbiorów Polskiego Towarzystwa Historyczno-Literackiego/Biblioteki Polskiej w Paryżu, Muzeum Mazowieckiego w Płocku oraz z prywatnej kolekcji Roberta Szustkowskiego.