Inspiracje do prac czerpał głównie z nadnarwiańskich krajobrazów oraz z historii Ostrołęki i regionu. By połączyć ludzi kultury, zainicjował Kurpiowskie Plenery Malarsko-Literackie, które odbywały się w latach 1976–2018, owocując wystawą poplenerową i albumem. W rozmowie z Barbarą Kalinowską stwierdził: „Być malarzem, to znaczy mieć naturę poetycką. Widzieć więcej i czuć więcej”.
Od 1963 roku mieszkał w Ostrołęce. Spoczął na miejscowym cmentarzu parafialnym.
Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych, a także w prywatnych kolekcjach w Polsce i na świecie. Mawiał: „Nie maluję po to, by żyć. Żyję, dlatego maluję”. W 2018 roku otwarto w Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce wystawę stałą „Stanisław Skolimowski. Nierzeczywiste” – artefakty i obrazy z ekfrazami Karola Samsela„Stanisław Skolimowski. Nierzeczywiste”..
Nagrody i odznaczenia I nagroda Związku Polskich Artystów Plastyków za obraz „Pejzaż jesienny” (1968), Brązowy Krzyż Zasługi, „Za zasługi dla województwa ostrołęckiego”, „Zasłużony Działacz Kultury”, „Za zasługi dla województwa warszawskiego”, Honorowa Odznaka „Za Zasługi dla Miasta Ostrołęki” Honorowy Obywatel Gminy Kadzidło Laureat Nagrody Kurpiowskiego Nepomuka
Źródło: Słownik biograficzny Kurpiowszczyzny XX wieku.