Gaspare Sibilla (ur. ok. 1722–1723 w Rzymie, zm. 24 maja 1782 tamże) – włoski rzeźbiarz, restaurator i rysownik.

Biografia Gaspare Sibilla urodził się w Rzymie ok. 1722–1723 roku w rodzinie Pietro, zwanego Domenico di Gaeta i Paoli Pilli. Rodzina mieszkała w parafii Sant’Angelo in Pescheria. Rzeźbiarz poślubił wdowę Marię Dolci i w 1755 roku figuruje w spisie parafian u Świętych Apostołów przy via S. Croce dei Lucchesi.

Sibilla w latach 1764–1769 uczestniczył w pracach przy pomniku nagrobnym papieża Benedykta XIV w bazylice watykańskiej, za które odpowiedzialny był rzeźbiarz Pietro Bracci. Firma Sibilli znajduje się na jednej ze statui. W tym okresie twórczości widać całkowitą zależność od mistrza Bracciego.

W 1750 roku artysta otrzymał nagrodę w klasie rzeźby rzymskiej Akademii Świętego Łukasza. Samodzielne dzieła Sibilli powstawały w latach 1750–1770 i nie są liczne. W 1770 roku, po dokonaniu wyceny rzeźb z kolekcji Mattei na zlecenie Klemensa XIV, Sibilla dostał stałą posadę przy Stolicy Apostolskiej, zarabiając od 1775 roku dwadzieścia skudów miesięcznie. Odpowiedzialny był m.in. za papieską pracownię miedziorytniczą, przygotowując rysunki portretów do wykonania w miedzi jako matryce.