Osobiste objawienia należy wyraźnie odróżnić od objawień dla Kościoła, ściśle powiązanych z miejscem proroka w doktrynie. Celem powołanego przez Boga proroka jest wspomaganie wiernych w otrzymywaniu osobistych objawień. Często musi on jednak występować w charakterze pośrednika między wierzącym a Bogiem. Uprawniony jest tym samym do otrzymywania objawień dla pożytku tych, którym przewodniczy. Poprzez objawienia otrzymane dla Kościoła miała być, zgodnie z doktryną, przetłumaczona Księga Mormona. Poprzez objawienia dla Kościoła miały zostać przekazane objawienia w Naukach i Przymierzach, w tym publikowane w „The Evening and the Morning Star”. Dzięki pośredniczącej roli proroka praktykujący i pobożny święty w dniach ostatnich zbliża się do Chrystusa i doświadcza Boga. Dzięki tej roli poznaje Bożą wolę i rozpoznaje swoje w tej woli miejsce. Dzięki prorokowi może mieć pewność, że przynależy do jedynego i niebiańskiego Kościoła Bożego.