Po studiach podjął pracę w Wojewódzkim Archiwum Państwowym w Lublinie. W tym czasie poznał i nawiązał kontakt z wybitnymi historykami: Adamem Kerstenem, Marianem Henrykiem Serejskim, Henrykiem Wereszyckim i ks. Mieczysławem Żywczyńskim. Od 1959 był asystentem naukowym prof. Juliusza Willaume’a w Katedrze Historii Powszechnej Nowożytnej UMCS. Doktoryzował się pracą pt. Kolonizacja niemiecka w południowo-wschodniej części Królestwa Polskiego w latach 1815–1915 (wyd. 1969).
W 1969 r. był stypendystą rządu francuskiego. Jego praca habilitacyjna pt. Opinia publiczna we Francji wobec sprawy polskiej w latach 1914–1918 (kolokwium habilitacyjne: 19 grudnia 1973) wydana została w 1976. Na przełomie lat 1976–1977 ponownie przebywał we Francji na stypendium paryskiej École des Hautes Études en Sciences Sociales i francuskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Od 1982 profesor nadzwyczajny, a od 1992 – profesor zwyczajny.
Jest autorem około czterystu publikacji: artykułów, rozpraw w publikacjach zbiorowych i książek (m.in. polskich biografii Georgesa Clemenceau i Ferdinanda Focha).