Emil Hachulski z d. Burek, krypt. Mill (ur. 17 października 1920, zm. 1995) – archeolog i dyplomata, 1969–1974 ambasador PRL w Kenii, 1980–1982 w Tanzanii.
Pochodził z rodziny chłopskiej Walentego Burka. W 1938 rozpoczął studia archeologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Kontynuował je, uczestnicząc w tajnych kompletach. W 1949 został członkiem Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. W 1949–1951 pracował jako asystent-stażysta w Katedrze Archeologii Polski UJ. W 1952 na podstawie pracy Kultura prapolska na Dolnym Śląsku uzyskał stopień doktora filozofii w zakresie archeologii. W tym samym roku przeniósł się na stanowisko adiunkta w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Tam wszedł w skład Kierownictwa Badań nad Początkami Państwa Polskiego, uczestnicząc w wykopaliskach archeologicznych m.in. w Krakowie - Nowej Hucie, gdzie pełnił funkcję zastępcy kierownika zespołu. W 1956–1957 pracował w Muzeum Archeologicznym w Krakowie.