Z korzenia do strzępek grzyba przenika roztwór cukru pochodzący z procesu fotosyntezy rośliny, natomiast ze strzępek do korzenia przenikają roztwory minerałów i czysta woda, pobrane z gleby otaczającej grzybnię, oraz witaminy wytworzone w komórkach grzybni.
Oprócz wymiany niezbędnych składników odżywczych sieć Hartiga odgrywa ważną rolę w strategiach roślin dotyczących tolerancji na stresory abiotyczne, takich jak regulacja bioakumulacji metali, oraz pośredniczenie w reakcjach roślin na stres na zasolenie.
Struktura i rozwój sieci Hartiga Inicjacja wzrostu strzępek do przestrzeni międzykomórkowej między korzeniami rozpoczyna się zwykle po 2 do 4 dniach po utworzeniu się sieci strzępek otaczających korzenie. Pierwszym etapem infekcji grzyba jest osłabienie reakcji obronnych roślin. Modelowym gatunkiem do badania ektomykoryzy jest lakówka dwubarwna (Laccaria bicolor). Prowadzone na niej badania wykazały, że wytwarza ona białko efektorowe (MISSP7), które może regulować mechanizmy obronne roślin poprzez kontrolowanie reakcji roślin na hormony roślinne.