Carl Friedrich Philipp von Martius (ur. 17 kwietnia 1794 w Erlangen, zm. 13 grudnia 1868 w Monachium) – niemiecki przyrodnik i botanik, w latach 1817–1820 odbył wraz z Johannem Baptistem von Spixem (1781–1826) wyprawę do Brazylii, w latach 1821–1834 drugi a w latach 1834–1854 pierwszy dyrektor ogrodu botanicznego w Monachium.
Życiorys Carl Friedrich Philipp von Martius urodził się 17 kwietnia 1794 roku w Erlangen. Jego ojciec Ernst Wilhelm Martius (1756–1849) był aptekarzem i profesorem na uniwersytecie w Erlangen.
Po ukończeniu gimnazjum w Erlangen w 1810 roku von Martius rozpoczął studia medyczne na tamtejszym uniwersytecie, które ukończył w 1814 roku. Podczas studiów poznał botanika Johanna Christiana Daniela von Schrebera (1739–1810), a na jego zainteresowania botaniczne wpływ miał również kontakt z ogrodnikiem uniwersyteckim Rumeleinem. Zaprzyjaźnił się wówczas również z braćmi Christianem Gottfriedem Danielem (1776–1858) i Theodorem Friedrichem Ludwigiem Nees von Esenbeckami (1787–1837). W 1812 roku, po śmierci Schrebera, do Erlangen przybyli monachijscy botanicy Franz de Paula von Schrank (1747–1835) i Johann Baptist von Spix (1781–1826), by zakupić zbiory zmarłego uczonego, którzy namówili von Martiusa, by wstąpił do instytutu prowadzonego przez Bawarską Akademię Nauk (niem. Institut der Eleven).