Nienawiść Sassoumy Bereté i Dankarana Toumaniego Keity wkrótce zmusza Sundżatę, jego matkę i dwie siostry do ucieczki do królestwa Mema. Sąsiednie królestwa nie chcą schronić Sundżaty i Sogolon w obawie przed tym, co zrobią Sassouma i jej syn, ale lud Mema ich przyjmuje. Mieszkając w królestwie Mema, Sundżata zaczął rosnąć „silny jak lew” i walczył z największym generałem ludu Mema, Moussą TounkarąFeremu, Sokana. Sundiata – Short Version.. Sundżata stał się tak wielkim wojownikiem, że został dziedzicem tronu Mema. Jednak Sogolon zachęcała go do „wypełnienia swego przeznaczenia” i powrotu do Mali, aby zostać królem.

Tymczasem Soumaoro Kanté, historyczny przywódca ludu Sosso, który zyskał na znaczeniu po upadku Imperium Ghany, a który jest przedstawiany w eposie jako okrutny król czarnoksiężnik, zaatakował królestwo Mandinka, powodując, że Dankaran Toumani uciekł ze strachu. Przed dotarciem do Mali Soumaoro podbił dziewięć królestw w byłym Imperium GhanyFeremu, Sokana. Sundiata – Short Version.. Uciskani ludzie Mandinka wysłali następnie po wygnanego Sundżatę. Tworząc koalicję sąsiednich małych królestw, Sundżata wypowiedział wojnę Sosso. Ostatecznie Sundżata został później ukoronowany tytułem „Mansa”, czyli „król królów”, jako pierwszy władca Imperium Mali.