Epidemiologia Dominującą morfą jest anamorfa. Tworzy ona dwa rodzaje zarodników konidialnych: nitkowate, zazwyczaj z jednym końcem zagiętym, o wymiarach 12–25 × 1,5–2 µm, owalne, czasami nieco zagięte, o wymiarach 7–9 × 2–3 µm. Teleomorfa jest saprotrofem, powstaje rzadko, tylko na martwych gałęziach. Tworzy w skupiskach perytecja, w których powstają dwukomórkowe, szkliste askospory. Źródłem infekcji pierwotnej są zarówno konidia, jak i askospory. Infekują rośliny przez różnego rodzaju zranienia.
Ochrona Można zapobiegać chorobie przez szereg działań: Przy porażeniu pojedynczych gałęzi i konarów wycinanie ich poniżej infekcji. Usunięte konary należy spalić; Usuwanie obumarłych drzew; Po cięciu, gradobiciu, uszkodzenia mrozowe drzewa opryskuje się fungicydami benzymidazolowymi, zawierającymi guanidynę lub IBE; Duże rany smaruje się maścią ogrodniczą lub farbą emulsyjną z 2% dodatkiem środków benzymidazolowych.
Przypisy
Kategoria:Choroby roślin sadowniczych Kategoria:Grzybowe choroby roślin