Różne odmiany wykazują różną odporność na chorobę. Chorobę po raz pierwszy zidentyfikowano w 1946 r. na wiśniach w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Wówczas i długo potem zainfekowanych nią był około 1% tych drzew, ale w XXI w. rozprzestrzenienie tej choroby dramatycznie wzrosło. W latach 2015–2020 z jej powodu w USA usunięto 238 856 czereśni rosnących na 974 akrach i 33 082 drzew brzoskwini, nektarynek, śliwy i moreli rosnących na 81 akrach. Straty wyniosły 65 mln dolarów, a założenie nowych sadów będzie kosztowało 115 mln dolarów.
Epidemiologia Jedynymi znanymi wektorami przenoszącymi fitoplazmę X są pluskwiaki z rodziny skoczkowatych (Cicadellidae). Fitoplazma choroby X replikuje się w tkance łyka drzewa. Uważa się, że fitoplazma albo przestaje się replikować, albo umiera w nadziemnych częściach drzewa, gdy gałęzie przechodzą w stan uśpienia w miesiącach zimowych, ale aktywne, żywe komórki fitoplazmy zimują w korzeniach. Wiosną nadziemne części drzewa zostają ponownie zainfekowane, gdy fitoplazma przesuwa się w górę łyka drzewa, zwykle podążając tą samą ogólną trasą, co w poprzednim roku. W rezultacie objawy występują na jednej gałęzi przez rok lub dłużej, ale w końcu pojawią się na innych gałęziach.