We wrześniu 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”, został przewodniczącym Komitetu Zakładowego w PZŁ i dwukrotnie delegatem na Wojewódzki Zjazd Delegatów Regionu Mazowsze. Był redaktorem naczelnym biuletynu przeznaczonego dla zagranicznych dziennikarzy „Nowa Press Service”, a także autorem czasopisma regionalnego związku „Niezależność”. W okresie od 13 grudnia 1981 do połowy stycznia 1982 internowany w ośrodku odosobnienia w Warszawie-Białołęce. Po wyjściu na wolność współpracował z pismami podziemnymi, m.in. „Spectatorem” (którego był współzałożycielem) i „Kartą”. W latach 1983–1988 przebywał na emigracji w Stanach Zjednoczonych, gdzie został zastępcą redaktora naczelnego „Nowego Dziennika”. Po powrocie do Polski uczestniczył m.in. w strajku w Hucie im. W. Lenina w maju 1988. Wielokrotnie obejmowany postępowaniami, obserwacjami i rewizjami przez służby PRL.

W 1990 był redaktorem „Res Publiki”, następnie zastępcą redaktora naczelnego „Tygodnika Solidarność”, gdzie przez wiele lat był felietonistą. W 1992 został szefem Telewizyjnej Agencji Informacyjnej, jednak zwolniono go w związku z transmisją obrad sejmu z 4 czerwca 1992. W wyborach parlamentarnych w 1993 otwierał zamojską listę okręgową Porozumienia Centrum.