Saga rodu Forsyte’ów () – cykl powieściowy Johna Galsworthy’ego, opublikowany w częściach w latach 1906-1921, a po raz pierwszy pod wspólnym tytułem w 1922. Cykl składa się z trzech powieści i dwóch krótszych utworów o charakterze interludiów.
Saga była głównym tytułem do przyznania Galsworthy’emu Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za 1932. W uzasadnieniu napisano: „za wielką sztukę prozatorską której szczytem jest Saga rodu Forsyte’ów, wielotomowa powieść rzeka autora, nad którą pracował przeszło 20 lat twórczej aktywności”.
Pierwsze polskie wydanie ukazało się w 1930 nakładem Towarzystwa Wydawniczego „Rój”, przekładu tomu pierwszego dokonała Róża Centnerszwerowa, drugiego wraz z interludium Babie lato ostatniego Forsyta Jerzy Bohdan Rychliński, zaś trzeciego z interludium Przebudzenie Józef Birkenmajer.
Utwory wchodzące w skład T. 1: Posiadacz (The Man of Property, 1906) Babie lato jednego z Forsyte’ów (Indian Summer of a Forsyte, 1918) T. 2: W matni (In Chancery, 1920) Przebudzenie (Awakening, 1920) T. 3: Do wynajęcia (To Let, 1921)