dostał przydział jako podoficer gospodarczy do 63 Pułku Piechoty w Toruniu. W kwietniu 1937 r. został Szefem Administracyjnym w 112 Eskadrze Myśliwskiej, z której w maju 1939 r. zaczęto organizować Brygadę Pościgową w celu ochrony Warszawy przed nalotami bombowymi niemieckiej Luftwaffe. Po przegranej wojnie obronnej w dniu 18 września 1939 z kilkuset osobową grupą polskich lotników, na rozkaz kpt. pil. Zdzisława Krasnodębskiego, przekroczył granicę polsko-rumuńską w ŚniatyniuZeszyt Ewidencyjny Ludwika Łaty ze Stałej lotniczej stacji zbornej w Septfonds 1940 r.. Polscy żołnierze na podstawie umów podpisanych 6 września 1939 r. pomiędzy Rumunią i Niemcami zostali internowani w obozach, polscy piloci trafili do obozu w Babadag, a następnie do obozu w Sâmbăta Nouă, Topolog, skąd 24 stycznia 1940 r. zorganizowali masową ucieczkę. W pierwszych dniach lutego dotarli do portu w Constanzy skąd drogą morską zostali ewakuowani do Francji. Zweryfikowany w Stałej Stacji Zbornej w Sptfonds, której dowódcą został płk pil. Stanisław Nazarkiewicz, został wcielony w szeregi Polskich Sił Powietrznych we Francji, a następnie został przydzielony jako instruktor do Kompanii Wyszkolenia Technicznego w Centrum Wyszkolenia Lotnictwa stacjonującego w Bron. Kompanią dowodził płk pil. obs. Władysław Madejski, a jego zastępcą był kpt Stanisław Brenk.