W 1914 roku kamienicę nabył Herman Brand, ale hotelem zarządzał nadal były właściciel Berger. W 1924 roku budynek został sprzedany żydowskiej spółce handlowej „Rosenfeld Co.” Na parterze urządzono kilka mniejszych sklepików a hotel funkcjonował do wybuchu II wojny światowej. W 1934 roku, w wyniku konfiskaty mienia żydowskiego budynek przeszedł w ręce państwa niemieckiego.
Opis architektoniczny Kamienica została wzniesiona na planie wydłużonego prostokąta. Jest budynkiem 5-kondygnacyjnym, a w części południowej 4-kondygnacyjnym, dwutraktowym o zróżnicowanych proporcjach pomieszczeń. Przy ścianie wschodniej znajduje się klatka schodowa. Tylny trakt w którym są schody jest węższy i pełni funkcję komunikacyjną. Budynek ma tynkowaną elewację, boniowaną w narożach do czwartej kondygnacji. Piętra oddzielone są poziomymi dwoma pasami; nad przyziemiem oraz pomiędzy I a II i IV a V kondygnacją znajduje się gzyms kordonowy. Ponad V kondygnacją, w strefie belkowania, znajduje się uproszczony fryz z pojedynczymi okienkami kondygnacji strychu.