Popiel ІІ u późniejszych kronikarzy Kolejne wątki do legendy o Popielu dodał Jan Długosz. Według Roczników Chościsko było pogardliwym przydomkiem władcy, oznaczającym wyniszczoną i nędzną miotłę. Demoniczna żona Popiela była według Długosza księżniczką niemiecką, a jego synowie nosili imiona Lech i Popiel. Kronikarz porównał także władcę z cesarzem Arnulfem.
Według Marcina Bielskiego panowanie Popiela przypadło na czasy Ludwika Pobożnego (778-840 n.e.).
Hipotezy Jak wykazał Jacek Banaszkiewicz, podana przez Galla Anonima legenda o pożarciu władcy przez myszy nie mogła zostać – wbrew popularnej teorii – zapożyczona z Niemiec, gdzie występuje często zwłaszcza na obszarze Nadrenii, gdyż pojawia się wcześnie na etapie powstawania „mysich legend”, lecz jest po prostu elementem praindoeuropejskiej spuścizny symbolicznej.
Według hipotezy Henryka Łowmiańskiego legendarny Popiel był władcą plemienia Goplan, a obalenie go przez Siemowita to echo wyswobodzenia się plemienia Polan spod dominacji Goplan.