W lutym 1943 Elsa Ehrich zachorowała na tyfus. 5 kwietnia 1944 została Oberaufseherin w KZ Kraków-Płaszów, a od czerwca 1944 do kwietnia 1945 w KZ-Neuengamme.
Po wojnie, w maju 1945, została aresztowana przez aliantów w Hamburgu i przebywała w obozie dla przestępców wojennych PWE29 w Dachau, gdzie dzieliła celę z Marią Mandel, po czym została wydana władzom polskim. W 1948 stanęła przed Sądem Okręgowym w Lublinie w procesie załogi Majdanka, oskarżona o popełnienie zbrodni wojennych i zbrodni przeciw ludzkości. Uznana za winną stawianych jej zarzutów, skazana została 10 czerwca 1948 na karę śmierci przez powieszenie. Po ogłoszeniu wyroku zwróciła się w petycji o łaskę do polskiego prezydenta uzasadniając, że ma małego syna i chce odpokutować swą winę w więzieniu. Bolesław Bierut odrzucił prośbę i Elsa Ehrich została stracona w lubelskim więzieniu 26 października 1948.
Linki zewnętrzne Kobiety w KL Lublin Silke Schäfer, Zum Selbstverständnis von Frauen im Konzentrationslager. Das Lager Ravensbrück, Berlin 2002, praca doktorska
Kategoria:Nadzorczynie SS Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy straceni przez powieszenie Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1948 Kategoria:Personel Ravensbrück Kategoria:Personel Majdanka Kategoria:Personel Neuengamme Kategoria:Personel KL Plaszow Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy osądzeni w Polsce