Historia Od wieku XIV do połowy wieku XIX cały masyw był intensywnie wykorzystywany jako tereny wypasowe dla owiec. Wraz z postępującymi wyrębami lasów (patrz wyżej) sezonowe pasterstwo zajmowało coraz większe tereny, skutecznie uniemożliwiając ich ponowne zalesienie. Obecnie w niższych położeniach uprawiana jest winorośl, różnorodne zioła do zastosowań kulinarnych i leczniczych, lokalnie warzywa. Popularne jest zbieranie grzybów, w tym występujących tu trufli. Rozpowszechnione jest pszczelarstwo.
26 kwietnia 1336 roku na wierzchołek Mont Ventoux wszedł poeta Francesco Petrarka w towarzystwie brata Gherardo i paru sług. Tę wyprawę opisał w liście do przyjaciela, ale zarówno ten opis, jak i jego przedmiot budzą kontrowersje. Ponieważ poeta, jak podaje w swoim liście, podjął trud wspinaczki wiedziony ciekawością widoków uważany bywa za „duchowego ojca alpinizmu”. Petrarka znalazł wielu naśladowców, między innymi Eneasza de Piccolominiego (późniejszego papieża Piusa II), a znacznie później francuskiego pisarza noblistę Frédérica Mistrala.
Francuskiemu przyrodnikowi Jean-Henri Fabre’owi góra służyła jako biologiczne laboratorium na wolnym powietrzu, leżące praktycznie przy drzwiach od jego domu, obejmujące prawie wszystkie europejskie strefy klimatyczne i wegetacyjne.