W 1537 roku znalazł się w składzie rady miejskiej kleparskiej. W 1542 został wybrany na wójta kleparskiego, które to stanowisko piastował do roku 1544. W tym czasie uwikłał się w spór z Jakubem ślusarzem, którego finał nastąpił 9 lipca 1539 roku przed radą kleparską. Ślusarz oskarżał Jana o znieważenie, Jan natomiast o bezpodstawne oskarżenia dotyczące przywłaszczenia kapłonów. Rada zażądała od Jakuba kary więzienia i grzywny wynoszącej 16 zł.
Lata 1545–1546 w życiorysie bakałarza odznaczyły się kilkoma sporami sądowymi. W 1545 roku grupa czeladników krawieckich oskarżyła Jana o ukrywanie syna Stanisława, który brał udział w bójce zakończonej poważnymi obrażeniami. 10 lipca 1546 roku procesował się z sąsiadem Stanisławem Włodarzem.
Zmarł między 10 lipca a 9 września 1546 roku.
Twórczość
Współpracował z drukarnią Hieronima Wietora. Przetłumaczył, a raczej adaptował z łaciny: Rozmowy, które miał król Salomon mądry z Marchołtem grubym a sprośnym (1521) i Historyję piękną z przykłady nadobnemi o Poncjanie (ok. 1530). Inne jego dzieło to Historie o świętej Annie (1520). Współtłumacz Historyj rzymskich (oryg. Gesta Romanorum, z Janem Maleckim). Być może był również tłumaczem utworów: Historia o szczęściu oraz Żywot błogosławienego Aleksego spowiednika.