Miejscowość posiada kościół z XIX wieku. Wieś jest także siedzibą parafii.
W Konarzewie funkcjonuje Przyparafialna Ochotnicza Straż Pożarna. mały|Konarzewo (Wachholtzhagen) na mapie z XVIII wieku.
Historia Na terenie wsi Konarzewo (z niem. Kirchhagen, zwane również Wachholzhagen) wraz z znajdowała się dawniej siedziba rodowa gałęzi Hinterpommern, starej pomorskiej rodziny . Zamieszkiwali oni ten majątek od 1430 r. i posiadali tam zamek, który nie istnieje od drugiej poły XVIII wieku. Nazwa Wachholzhagen mogła również odnosić się do trzech wsi łącznie (Konarzewo, Rogozina, Zapolice). W 1467 roku Jakob Wachholz w wyniku sporów z opatem klasztoru Belbuck (na terenie dzisiejszego Trzebiatowa) Mikołajem von Winterfeld, w drodze ugody, zamienił z nim majątki Konarzewo, Skalno, Heidehof (nieistniejąca już osada między Cerkwicą a Gocławicami), Drozdowo, Kusin i Sadlno oraz 2100 marek, w zamian za Dargosław, Świecie Kołobrzeskie, Ueberschlag (teren lub osada między Mołstowem a Starą Dobrzycą), Mołstowo i Jarkowo. Wymianę tę potwierdził w 1473 roku książę Eryk II Pomorski. Po zakończeniu II wojny światowej wieś, wraz z całym Pomorzem Zachodnim, stała się terytorium polskim, a niemieccy mieszkańcy uciekli przed Armią Czerwoną na terytorium dzisiejszych Niemiec (lub zostali wygnani).