Kazimieras Vasiliauskas (ur. 9 kwietnia 1922 we wsi Kateliškiai, rejon birżański, zm. 14 października 2001 w Wilnie) – litewski duchowny rzymskokatolicki, uczestnik ruchu dysydenckiego w okresie rządów radzieckich. Życiorys Studiował w Seminarium Duchownym w Kownie, a od 1942 w Wyższym Seminarium Duchownym w Wilnie. Po otrzymaniu w 1946 święceń kapłańskich posługiwał jako wikariusz w parafiach w Koleśnikach i Święcianach, a od 1948 w parafii św. Teresy i kaplicy Ostrobramskiej w Wilnie. Brał udział w działalności konspiracyjnego towarzystwa kolegium Marii Panny Ostrobramskiej. Został usunięty ze stanowiska i mianowany administratorem parafii w Wielkiej Rzeszy.

W 1949 aresztowany przez władze radzieckie i oskarżony o działalność antyradziecką. Zarzucono mu kontakty ze zbrojnym podziemiem i skazano za "zdradę ojczyzny i agitację antyradziecką" na 10 lat łagru. Od 1950 przebywał w obozie w Incie, pracował w kopalni węgla. W 1957 ponownie aresztowany, został skierowany do obozu w Workucie. W 1958 został zwolniony z zakazem powrotu na Litwę i pracy jako duchowny. Do 1968 mieszkał w Dyneburgu, gdzie pracował jako ładowacz, księgowy w kołchozie i elektryk.