W XVIII w. wnętrze przekształcono w stylu barokowym, a dach wzbogacono o drewnianą, barokową wieżyczkę, obecnie nie istniejącą. W 1896 roku barokowy ołtarz św. Szczepana z 1717 roku zastąpiono neogotyckim ołtarzem z figurami Matki Boskiej i św. Emeryka. Podczas drugiej wojny światowej w 1945 r. kościół został spalony. Budynek wyremontowano w latach 1947-1950.

Architektura Kościół jest późnogotycką, orientowaną, jednonawową budowlą z wielobocznie zamkniętym prezbiterium ze sklepieniem żebrowym. Nawa kościoła została wzmocniona licznymi zewnętrznymi przyporami, pomiędzy którymi od strony południowej przepruto duże gotyckie okna, zamknięte ostrołukowo. Ściana północna jest ich pozbawiona, posiada jedynie ostrołukowy portal, obecnie zamurowany. Front nawy stanowi prosta ściana z osiowo umieszczonym portalem wejściowym, nad którym znajdują się dwa okna. Wnętrze pozbawione jest obecnie wyposażenia sakralnego.

Przypisy

Bibliografia Albert Kelemen a kolektív: Štiavnické vrchy. Turistický sprievodca ČSSR, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1986, s. 172; Strona „Architektura średniowiecza i starożytności” }

Kategoria:Zabytki Bańskiej Szczawnicy Kategoria:Kościoły w Bańskiej Szczawnicy Kategoria:Zabytkowe kościoły na Słowacji