Następnie od 16 października do 20 listopada 1917 przebywał na froncie włoskim i po trzymiesięcznym pobycie w Lublanie powrócił do służby w Polskim Korpusie Posiłkowym w Bolechowie (do 10 lutego 1918).

W końcowym okresie I wojny światowej organizował i prowadził działalność w Polskiej Organizacji Wojskowej w Sokołowie, zostając komendantem miejscowym tej organizacji. Od 4 grudnia 1918 do 29 kwietnia 1919 dowodził plutonem 2. kompanii 17 pułku piechoty. Na froncie przebywał od 17 stycznia do końca kwietnia 1919. Od 30 kwietnia do 20 maja 1919 był chory na tyfus, a następnie urlopowany. Od 11 marca do 8 maja 1920 był dowódcą plutonu 1. kompanii 17 pp. Za postawę wykazaną w walce podczas wojny polsko-ukraińskiej, odznaczono go orderem „Virtuti Militari” V klasy.

Od 16 stycznia 1921 do września 1939 pełnił służbę w Biurze Kapituły Orderu Virtuti Militari, początkowo przy Kancelarii Cywilnej Naczelnika Państwa, a później w Biurze Inspekcji Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych na stanowisku pomocnika szefa biura. Obowiązki służbowe łączył z funkcją kierownika Biura Komitetu Krzyża i Medalu Niepodległości.