Franciszek Walczowski (ur. 20 lutego 1902 w Żbiku, zm. 13 lutego 1983 w Krakowie) – polski antropozof, malarz, konserwator obiektów sakralnych i scenograf. Wykładowca wyższych uczelni artystycznych w Krakowie oraz Łodzi. Obok Roberta Waltera uważany za najważniejszego popularyzatora antropozofii w Polsce Ludowej.

Życiorys mały|Wnętrze kościoła św. Szczepana W latach 1918–1923 studiował w Państwowej Szkole Przemysłu Artystycznego w Krakowie. W latach 20. XX wieku wstąpił do założonego przez Władysława Kołodzieja Koła Czcicieli Światowida.

Od 1927 do 1939 mieszkał i pracował w Łodzi w artystycznym szkolnictwie zawodowym, między innymi w Żeńskiej Szkole Przemysłowej. Członek łódzkiej grupy artystycznej "Ryngraf", skupiającej miejscowych malarzy i rzeźbiarzy"Łódź w Ilustracji", 22 I 1933, nr 4, s. 7: Fr. Walczowski w gronie członków grupy artystycznej „Ryngraf”, której był członkiem..

Podczas okupacji niemieckiej w czasie II wojny św. współpracował z teatrem Juliusza Osterwy.