Podobnie jak w całym paśmie Gór Czywczyńskich, także w rejonie Suligulu nie istnieją obecnie znakowane szlaki turystyczne. W okresie międzywojennym planowano przedłużenie granią Gór Czywczyńskich Głównego Szlaku Karpackiego, który początkowo miał kończyć się na Stogu (nie wiadomo, czy plany te doczekały się realizacji).

Nazwa Najwcześniej notowane ukraińskie nazwy szczytu to: Сілігул (Silihuł), Шуліґул (Szuliguł), Шулігул (Szulihuł; 1899) czy Силіґуль (Syligul). Do dziś nazwa nie została jednoznacznie ustalona – współcześnie w literaturze zamiennie używane są nazwy Силигул (Syłyhuł), Сулигул (Sułyhuł), Сулігул (Sulihuł), Силігул (Sylihuł), Сулігуль (Sulihul), Суліґул (Suliguł). W języku rumuńskim stosuje się nazwę Vârful Șuligu.

W języku polskim najpóźniej w okresie międzywojennym doszło do ustalenia nazwy Suligul.

Wysuwa się dwie niezależne teorie etymologiczne. Według jednej źródłosłowu nazwy Suligul należy poszukiwać w rumuńskim słowie siliculă oznaczającym łuszczynkę – rodzaj suchego owocu roślin z rodziny kapustowatych. Według drugiej teorii nazwa powstała poprzez dodanie rumuńskiego przyrostka gramatycznego -ul do ukraińskiego dialektowego określenia сулиґа (sułyga, od wschodniosłowiańskiego sǫ-lodyga) oznaczającego udo.

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Szczyty Gór Czywczyńskich