obudzić się do swej prawdziwej natury.
Sanskrycki tekst sutry zachował się w wielu różnych wersjach i to przeważnie we fragmentach. Wersja Dharmarakszy jest najstarszym chińskim tłumaczeniem i pochodzi z roku 286. Ale największy wpływ na znaczenie, jakie ta sutra uzyskała w buddyzmie, był przekład Kumaradżiwy dokonany w roku 406. W czasie gdy Kumaradżiwa tłumaczył sutrę, jego wersja składała się z 27 rozdziałów.
Tłumaczenia thumb|300px|XIV-wieczny koreański manuskrypt Sutry Lotosu Teksty znajdujące się w kanonie buddyjskim. T – numer katalogowy tekstu w Taishō Shinshū Daizōkyō, Tokio 1924-1934; K – numer katalogowy tekstu w The Korean Buddhist Canon: a Descriptive Catalogue''', pod red. Lewisa R. Lancastera, Berkeley 1979. Satan fentuoli jing. Tłumacz nieznany; pomiędzy 265 a 317 r. T 265; K 115. Miaofa lianhua jing. Tłum. Kumaradżiwa w 406 lub 407 r. w Ogrodzie Xiaoyao w Chang’anie. T 262; K 116 Zhengfa hua jing. Tłum. Dharmaraksza 15.9.286 r. w Chang’anie. T 263; K 117 Tianpin miaofa lianhua jing. Tłum. Dżnianagupta w latach 601 i 602. T 264;