Günther Rohr (ur. 3 lipca 1893 w Tarnowskich Górach, zm. 16 sierpnia 1966 w Düsseldorfie) – Generał major Wehrmachtu, w trakcie powstania warszawskiego dowódca Grupy Bojowej „Rohr”.
Życiorys Urodził się w m. Tarnowitz (ob. Tarnowskie Góry) na Górnym Śląsku. Jego rodzicami byli Eugen Rohr (tajny nadradca i radca budowlany) i jego żona Klara z d. Müller.
Służba wojskowa Służbę wojskową rozpoczyna jako kadet w 71. (3. Turyńskim) Pułku Piechoty, do którego wstępuje 20.05.1912 r. W grudniu 1913 r. zostaje podchorążym. Po ukończeniu szkoły wojskowej awansowany do stopnia podporucznika i przeniesiony do 144. (5. Lotaryńskiego) Pułku Piechoty.
I wojna światowa W czasie I wojny światowej Günther Rohr służy w 144. (5. Lotaryńskim) Pułku Piechoty (kolejno na stanowiskach dowódcy plutonu, dowódcy kompanii, adiutanta batalionu i adiutanta pułku) wchodzącym w skład 33. Dywizji Cesarstwa Niemieckiego (XVI. Korpus Armijny).
Kilkukrotnie ranny, za co otrzymuje Srebrną Odznakę za Rany, zostaje także odznaczony Krzyżem Żelaznym II Klasy oraz Krzyżem Żelaznym I Klasy.