Kazimierz Gomulicki (ur. 1 kwietnia 1896 w Trembowli, zm. 13 lutego 1938 w Toruniu) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 1 kwietnia 1896 w Trembowli, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Tomasza i Matrony z domu Jaremczuk.. Ukończył gimnazjum.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 5. kompanii 3 pułku piechoty Legionów Polskich. W I kwartale 1915 „przepadł bez wieści”. 8 czerwca 1917, po powrocie do służby, został odnotowany w kompanii karabinów maszynowych 4 pułku piechoty. W 1917, po odezwie Tymczasowej Rady Stanu, wystąpił o przyznanie obywatelstwa Królestwa Polskiego.
Po odzyskaniu niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. 18 marca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich, służący w 4 pułku piechoty Legionów, został mianowany z dniem 1 marca 1919 podporucznikiem piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 36 z 1 kwietnia 1919, poz. 1149.. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w 2 pułku piechoty Legionów. 25 października 1921 został zdemobilizowany jako oficer rezerwy i przydzielony w rezerwie do 2 pp Leg. Później został przeniesiony w rezerwie do 81 pułku piechoty w Grodnie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1267. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.