Opancerzenie Podstawowym elementem pancerza był wykonany ze stali Kruppa pas burtowy o grubości maksymalnej 100 mm na wodnicy śródokręcia, zmniejszającej się w stronę dziobu i rufy do 80 mm, położony na warstwie drewna tekowego. Pokład pancerny miał grubość od 35 do 40 mm, a jego skosy 50 mm.

Wieże artylerii głównej były chronione od czoła pancerzem o grubości 150 mm (dach 30 mm). Wieże artylerii średniej, cytadela i kazamaty miały grubość 100 mm, a maski dział kalibru 8,8 cm miały grubość 70 mm. chroniona była od czoła płytami o grubości 150 mm, a od tyłu miała grubość na 12 mm. Niezatapialność jednostki starano się powiększyć poprzez wypełnienie przestrzeni między poszczególnymi pomieszczeniami i elementami konstrukcyjnymi naklejanym warstwowo korkiem.

Służba mały|lewo|alt=Krążownik Prinz Heinrich w Kanale Kilońskim|„Prinz Heinrich” w Kanale Kilońskim SMS „Prinz Heinrich” został wcielony do służby w Kaiserliche Marine 11 marca 1902 roku. Pierwszym dowódcą okrętu został mianowany komandor (niem. Kapitän zur See) Friedrich Wilhelm Wenzel. Podczas przeprowadzonych wiosną prób morskich „Prinz Heinrich” osiągnął prędkość 19,9 węzła przy przeciążeniu maszyn do 15 694 KM (przy 127 obr./min). W czerwcu krążownik został włączony do sił rozpoznawczych 1. Eskadry Bojowej Heimatflotte.