Władysławowi milicjanci zarzucili zdradę państwa i narodu. Parę uwięzionych osób zdołało uciec, m.in. Elisabeth Sluzallek, która trzeciego dnia uwięzienia przeszła przez dziurę w płocie podczas zamiatania podwórza, i uciekła przez park w Głogówku, Leśnik i Błażejowice Dolne do rodziny w Zielinie.

Konsekwencje Przesłuchania nie dały pozytywnych rezultatów. Kórniczanie nie zdradzili nazwisk osób odpowiedzialnych za bunt. Jeszcze miesiąc później polskie władze organizowały w Kórnicy nagonki na ludzi i przesłuchania. Komenda milicji w Prudniku za osobę odpowiedzialną za tumult uznała milicjanta komendy powiatowej w Gliwicach Stefana Wszołka, który znając miejscowy teren (od 1942 był robotnikiem przymusowym w Kórnicy), 9 lipca przyprowadził do wioski czterech rosyjskich żołnierzy. Jako prowokatora napadu prudnicka milicja wyznaczyła Franza Sachera, którego w raporcie nazwano „były SS-owiec i podoficer z wojska niemieckiego”. Według nich, Sacher „pierwszy z bronią w ręku dał hasło i pociągnął innych”.