Henrik Bernhard „Hinke” Bergegren (ur. 22 kwietnia 1861 Sztokholmie, zm. 10 maja 1936 tamże) – szwedzki działacz socjalistyczny i anarchistyczny, pisarz, dziennikarz, agitator oraz tłumacz.
Życiorys Bergegren był synem księgarza Ewalda Teodora Bergegrena i Karoliny Hillberg. Pracował jako dziennikarz i redaktor. W 1890 został zatrudniony przez Hjalmara Brantinga jako sekretarz redakcji w „Social-Demokraten”. W następnym roku założył czasopismo „Under röd flagg”, które propagowało idee anarchosyndykalistyczne w ramach ideologicznej walki toczonej wówczas wewnątrz ruchu szwedzkiej socjaldemokracji. Czasopismo ukazało się tylko w dziewięciu numerach. Bergegren następnie przeniósł się do Norrköping i objął redakcję Proletären, ale już w styczniu 1892 zrezygnował i spędził kolejne osiem lat za granicą.
W latach 1904–1916 był redaktorem pisma Młodych Socjalistów „Brand”.
Bergegren należał do skrzydła wczesnej socjaldemokracji, która uległa radykalizacji i przyjęła anarchistyczną/wolnościową postawę socjalistyczną i, jak wielu innych rewolucjonistów, został wyrzucony z partii w 1908 po długich walkach z Hjalmarem Brantingiem.