Harvey Fletcher (ur. 11 września 1884 w Provo, zm. 23 lipca 1981 tamże) – amerykański fizyk, jest uważany za „ojca stereofonii”, przypisuje mu się wynalezienie audiometru A-2 oraz pierwszych elektronicznych aparatów słuchowych. Po jego śmierci został uznany jego wkład w Eksperyment Millikana, za który jego promotorowi pracy doktorskiej Robertowi Millikanowi została przyznana w 1923 roku Nagroda Nobla w dziedzinie fizyki.

Dzieciństwo, młodość i rodzina Fletcher urodził się w Provo w stanie Utah, w 1904 roku ukończył Brigham Young High School, w 1907 roku ukończył Brigham Young University z tytułem bakalaureata. Poślubił Lorenę Chimpan, z którą miał siódemkę dzieci. Był ojcem Jamesa C. Fletchera 4 administratora NASA i rektora University of Utah.

Kariera naukowa W 1911 roku Harvey Fletcher został pierwszym studentem fizyki, który otrzymał tytuł doktora summa cum laude na University of Chicago. Po skończeniu studiów doktorskich powrócił na Uniwersytet Brighama Younga, gdzie był kierownikiem wydziału fizyki do 1916 roku. Opuścił uniwersytet, aby podjąć pracę jako badacz w Western Electric, od 1933 pracował, również jako badacz, w Bell Telephone Laboratories. W roku 1949 opuścił firmę i został profesorem elektrotechniki na Uniwersytecie Columbia, skąd odszedł w roku 1952, aby zostać dyrektorem ds.