mały|Pomnik Rafała Bratoszewskiego w Aleksandrowie Łódzkim autorstwa Zofii Władyki-Łuczak mały|Fontanna „Łabędź” w Parku im. H. Sienkiewicza w Łodzi autorstwa Zofii Władyki-Łuczak Zofia Władyka-Łuczak (ur. 25 lutego 1965 w Łodzi) – polska rzeźbiarka.
Życiorys W 1986 ukończyła naukę w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Łodzi. Od lat 90. XX w. pracuje w założonej w 1973 przez swojego ojca – Zbigniewa Władykę – pracowni rzeźbiarskiej Zet-Zet, przy ul. Piotrkowskiej 194 w Łodzi. W 1992 ukończyła studia w zakresie wychowania plastycznego w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi, gdzie studiowała w pracowni rzeźby pod kierunkiem Michała Gałkiewicza. W 2017 obroniła doktorat w dyscyplinie kulturoznawstwo, pisząc pracę naukową pt. Samotność twórcy – przestrzeń między tworzeniem a odbiorem stworzonego pod opieką naukową Michaela Fleischera. Pracuje jako adiunkt w Katedrze Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Łódzkiego oraz Instytutu Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi.
Prace Władyki-Łuczak znajdują się w kolekcjach prywatnych, m.in. USA, Francji, Wielkiej Brytanii, Belgii, w tym Filipa I Koburga oraz w Muzeum Kinematografii i Muzeum Historii Miasta Łodzi.