thumb|left|190px|Selim II thumb|left|190px|Selim II spożywający wino Selim II, Selim Opój, Selim Pijak (tur. Mest; ur. 28 maja 1524, zm. 12–15 grudnia 1574) – sułtan z dynastii Osmanów, panujący w latach 1566–1574. Rozpoczął erę słabych, niezdolnych militarnie i politycznie sułtanów. Ogromny wpływ na niego miała jego pierwsza żona, Nurbanu. Był najmniej zdolnym z rodzeństwa i nałogowo pił.
Życiorys Był synem sułtana Sulejmana I Wspaniałego i Roksolany oraz ojcem Murada III.
Jako jedyny z braci ocalał z walk sukcesyjnych w ostatnich latach panowania ojca. Pozbawiony zdolności militarnych i talentów politycznych swych poprzedników na tronie, nie brał udziału w kampaniach wojennych. Sprawowanie władzy powierzył ministrom, z wielkim wezyrem Sokollu Mehmedem na czele, a sam oddawał się orgiom i zabawom (podobno zmarł wskutek uderzenia głową o posadzkę, gdy poślizgnął się w łaźni, goniąc po pijanemu nałożnicę).