Stała się znana po publikacji swojego eseju w 1984 Under Western Eyes: Feminist Scholarship and Colonial Discourses (pol. W oczach Zachodu: studium feministyczne i dyskursy kolonialne), w którym stwierdziła:
W eseju Mohanty krytykuje polityczny projekt zachodniego feminizmu i jego dyskursywną konstrukcję kategorii „kobiety z Trzeciego Świata” jako ogólny, homogeniczny, represyjny stereotyp, który zachodnie feministki chcą ocalić. Mohanty twierdzi, że zachodnie feminizmy miały tendencję do ukrywania różnic między kobietami z Południa, chociaż doświadczenie ucisku jest niezwykle zróżnicowane i uzależnione od przyczyn historycznych, kulturowych i indywidualnych. Esej podkreślał trudności z jakimi borykają się feministki z Trzeciego Świata w byciu wysłuchanym w szerszym ruchu feministycznym, i doprowadził do dyskusji na temat „przedefiniowania relacji władzy” między feministkami w ramach Pierwszego i Trzeciego Świata.