można w uproszczeniu stwierdzić, że była quasi służbą dyplomatyczną, a także siecią wywiadowczą polskiej dyplomacji. Początkowo realizowała głównie cele wywiadowcze i propagandowe. Warto zauważyć, że Akcja Kontynentalna w części funkcjonowała jako tzw. wywiad społeczny (uspołeczniony).
Podstawowymi zadaniami Akcji miały być: informacja i propaganda antyniemiecka oraz wywiad gospodarczy i wojskowy przeciwko Niemcom. Od listopada 1942 roku – po naciskach SOE i groźbie odebrania funduszy – w „Akcji” utworzono tzw. pion wojskowy, kierowany przez Wydział Specjalny MSWojsk./MON. Miał organizować w ograniczonym zakresie realizację zadań sabotażowo – dywersyjnych w krajach okupowanych, głównie we Francji oraz Belgii. We Francji POWN przyjęła jednak taktykę wyczekiwania, nie prowadziła prawie żadnych działań bojowych aż do wiosny 1944.
„Akcja Kontynentalna, aczkolwiek w pierwszej kolejności służyła polskiemu rządowi w mobilizacji wszystkich możliwych sił, jako wkład do wspólnego wysiłku wojennego aliantów, była zarazem w bezpośrednim interesie Wielkiej Brytanii.