Czasami wojak długosterny uznawany był za jeden gatunek z wojakiem żabotowym (Leistes bellicosus) lub jednocześnie z wojakiem żabotowym i wojakiem pampasowym (Leistes defilippii). Wyróżnia się cztery podgatunki: L. l. loyca (Molina, 1782) – wojak długosterny L. l. catamarcanus (Zotta, 1937) L. l. obscurus (Nores & Yzurieta, 1979) – wojak argentyński L. l. falklandicus (Leverkühn, 1889)
Etymologia Leistes: lēistēs – złodziej, od λῃστευω lēisteuō – kraść (por. λῃζομαι lēizomai – grabić), loyca: od chilijskiej nazwy Loica tego gatunku.
Morfologia Nieduży ptak ze średnim, dosyć grubym u nasady, szpiczastym dziobem w kolorze kości słoniowej z niebieskawym odcieniem. Nogi szarobrązowe. Tęczówki ciemnobrązowe, dolna powieka biała. Samce mają przeważnie brązowawe ubarwienie z czarniawymi smugami w górnej części ciała. Głowa i boki szyi czarniawe z długim szerokim białym paskiem brwiowym, który u nasady dzioba, przed okiem, ma czerwoną plamkę. Krótki biały pasek podwąsowy. Podgardle, gardło, szyja, pierś i górna część brzucha różowoczerwone, otoczone są przez czarniawy pas, który obejmuje także brzuch. Boki w płowoszare w pasy z czarniawymi prążkami. Pokrywy skrzydeł blade szarobiałe. Samice są zdecydowanie bledsze i mniej brązowe od samców, z białym gardłem i bladopomarańczowym brzuchem.