Okres powojenny W maju 1945 roku Koper został zajęty przez jugosłowiańskich partyzantów. Po utworzeniu w 1947 roku Wolnego Terytorium Triestu miasto znalazło się w jego strefie B, administrowanej przez Jugosławię. Na podstawie memorandum londyńskiego z 1954 roku administrację cywilną nad strefą B powierzono Jugosławii, natomiast ostateczny przebieg granicy włosko-jugosłowiańskiej uregulował traktat z Osimo z 1975 roku.
Zmiany granic oraz niepewność polityczna doprowadziły do masowej emigracji ludności, zwłaszcza włoskojęzycznej. W latach 1953–1956 z ówczesnego okręgu Koper wyjechało ponad 16 tys. osób. Jednocześnie do miasta napływali mieszkańcy słoweńskiego Przymorza oraz innych części Słowenii i Jugosławii. Procesy te zasadniczo zmieniły strukturę narodowościową i językową Kopru.
W 1957 roku rozpoczęto budowę nowego portu handlowego. Jego rozwój przyczynił się do industrializacji, rozbudowy zaplecza kolejowego i drogowego oraz powstawania nowych dzielnic mieszkaniowych. W 1967 roku otwarto normalnotorową linię kolejową łączącą Koper z Divačą i słoweńską siecią kolejową.