W 1960 ukończył studia magisterskie na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Łódzkiej, a także odbył dwusemestralne studia podyplomowe na AGH, dotyczące stosowania metod izotopowych w technice. W latach 1962–1967 napisał pracę doktorską obronioną na Politechnice Gdańskiej styczniu 1968.

W 1970 został kierownikiem Zespołu Geotechniki w Instytucie Inżynierii Komunalnej. W 1971 został powołany na stanowisko docenta. W latach 1971–1975 był prodziekanem, a w latach 1975–1979 dziekanem Wydziału Budownictwa Architektury i Inżynierii Środowiska PŁ. W 1973 odbył staż na Uniwersytecie Strathclyde. W 1982 został dyrektorem Instytutu Inżynierii Lądowej i Sanitarnej, a w 1990 na kierownikiem Katedry Geotechniki i Budowli Inżynierskich. W 1994 przeszedł na emeryturę.

Od 1972 był członkiem Sekcji Mechaniki Gruntów i Fundamentowania Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej Polskiej Akademii Nauk (PAN). Był członkiem Oddziału Polskiego Komitetu Geotechniki (PKG) w Łodzi. W 1982 zainicjował powstanie Akademickiej Spółdzielni Mieszkaniowej (wchodził w skład jej zarządu).