Tło historyczne 3 marca 1791 roku Kongres przyjął rezolucję, która umożliwiła prezydentowi Stanów Zjednoczonych utworzenie mennicy i zatrudnienie w niej niezbędnego personelu. Jerzy Waszyngton na pierwszego dyrektora desygnował Davida Rittenhouse’a. Ten jednak, ze względu na zły stan swojego zdrowia, zgodził się na tymczasowe kierowanie mennicą. Początkowo niewiele mówiło się o srebrnym mennictwie. W 1792 roku wybito tylko 1500 sztuk srebrnych monet half disme. Nie było wówczas planów dotyczących emisji srebrnych dolarów czy półdolarówek. Emitowano przede wszystkim monety miedziane. Wynikało to z faktu, że w kwietniu 1792 roku Kongres ustalił wysokość poręczeń dla stanowiska głównego mincerza i probiercy na wysokość 10 000 dolarów na każde. Obaj urzędnicy nie mogli znaleźć poręczeń, które spełniłyby ten wymóg i pozwoliły na bicie srebrnych monet. Dopiero po interwencji sekretarza stanu Thomasa Jeffersona Kongres zmniejszył kwoty na 5000 dolarów dla głównego mincerza oraz 1000 dolarów dla probiercy. Dzięki temu rytownik Robert Scot rozpoczął prace nad wizerunkiem monet o nominale 50 centów i jednego dolara.