Na dzieło składa się czternaście listów uszeregowanych chronologicznie, co odzwierciedla trasę, jaką autor przebył na Kubie. Każdy z tych listów obiera za punkt wyjścia jakiś obiekt związany z historią lub wydarzeniem. Wszystko to spina postać narratora i jego zainteresowanie osią utworu: rewolucją kubańską i postacią Fidela Castro. Ostatni list dotyczy wydarzenia bieżącego – inwazji w Zatoce Świń, do której doszło w 1961. Breza szczegółowo zarysowuje historię polityczną kraju począwszy od rządów Fulgencio Batisty i poszukuje źródeł wybuchu rewolucji. Opisuje atak castrystów na koszary Moncada, okres ich przygotowań do powrotu na wyspę, walki z Batistą, zwycięstwo komunistów i pierwszy rok ich rządów związany z kryzysem gospodarczym.
Autor śledzi wydarzenia rewolucji poprzez przemiany jej przywódcy oraz jego najbliższej świty. Opisuje współzależność czynów jednostki z czynami zbiorowymi na zasadzie: wybitna jednostka inicjuje wydarzenia, a następnie zmienia się pod ich wpływem. Portret Castro, którego autor darzy wyjątkową sympatią, rozpisany jest na kilka listów-rozdziałów.